dzisiaj jest: 11 grudnia 2017. imieniny: Waldemar, Damazy
 
Urząd Gminy Raczki
tel. +48 (87) 56-85-925
ug@raczki.pl
Ranking stron
www.gmina.pl
- zagłosuj >>
Przyroda

Ukształtowanie terenu

Obszar gminy jest bardzo urozmaicony pod względem geomorfologicznym. Wyodrębnić można trzy zasadnicze formy ukształtowania terenu : - pagórkowata wysoczyzna morenowa z licznymi formami wytopiskowymi po bryłach „martwego lodu”- w części zachodniej, - poziom sandrowy z rynną rzeki Rospudy – w części centralnej, - pagórkowata wysoczyzna morenowa z wykształconymi pojedynczymi formami moren czołowych, rozciętą meandrująca doliną rzeki Szczeberki – na wschodzie. W zachodniej i południowej części występują charakterystyczne zagłębienia wytopiskowe, obecnie wypełnione torfem i osadami torfiastymi ze stagnującą wodą. Najwyższe wzniesienie w tej części gminy znajduje się w okolicy miejscowości Ziółkowo – 181,7 m n.p.m. Najniżej położony teren znajduje się we wsi Wronowo – 154,1 m n.p.m. Deniwelacje osiągają tu wartość około 25 m. Średnia wysokość terenu waha się w granicach 160 – 170 m n.p.m. W części wschodniej gminy najwyższe wzniesienie znajduje się we wsi Podwysokie i osiąga wartość 190,9 m n.p.m. Najniżej położony teren znajduje się w okolicy Kurianek i posiada wysokość bezwzględną 140,6 m n.p.m. Średnie wysokości wahają się w granicach 150 – 175 m n.p.m. Różnice wysokości na terenie gminy osiągają 50 m.

Geomorfologia

Na całym obszarze gminy występują utwory neopleistoceńskie zlodowacenia bałtyckiego. Wykształciły się one w postaci glin zwałowych oraz utworów fluwioglacjalnych – piasków, piasków ze żwirem i żwirów. W dolinie rzeki Rospudy występują utwory holoceńskie reprezentowane przez torfy i utwory torfiaste bez znaczenia gospodarczego.

Gleby

Na obszarze stanowiącym około 20% powierzchni gminy, w obrębie sandru Rospudy, występują gleby rdzawe i częściowo i częściowo bielicowe zaliczane do kompleksu żytniego słabego i żytniego bardzo słabego. Należą do V i VI klasy bonitacji. W części północno – zachodniej i północno wschodniej, na obszarze stanowiącym około 40% powierzchni gminy występują gleby brunatne i bielicowe zaliczane do kompleksu żytniego bardzo słabego. W części południowej, na obszarze stanowiącym około 40% powierzchni gminy występują gleby brunatne zaliczane do kompleksu pszennego dobrego, należące do IIIa, IIIb i IV klasy bonitacji.

Wody powierzchniowe

Znaczną część powierzchni gminy zajmuje zlewnia rzeki Rospudy płynąca z północnego zachodu na południowy wschód głęboką doliną, silnie meandrując. Rzeka przepływa przez jezioro Bolesty. Charakteryzuje się ustrojem wodnym umiarkowanym z wzebraniem wiosennym i zimowym oraz zasilaniem gruntowo – deszczowo – śnieżnym. Jezioro Bolesty jest jednym z najdłuższych na szlaku Rosudy (5, 8 km). Maksymalna głębokość wynosi 16,2 m. Linia brzegowa słabo rozwinięta. Stoki rynny jeziora strome, wysokie o bogatym urzeźbieniu spowodowanym erozją.

Wody podziemne

Użytkowy poziom wodonośny występuje w gminie w utworach czwartorzedowych. Poziom ten jest w całości izolowany od powierzchni utworami nieprzepuszczalnymi w części południowo – zachodniej i słabo przepuszczalnymi w części środkowej i północnej. Głębokość poziomu zalegania szacuje się w części zachodniej na około 40 – 80 m p.p.t. W części wschodniej 30 – 60 m p.p.t. Na obszarze sandru Rospudy 20 – 40 m p.p.t. Miąższośc utworów wodonośnych wynosi 15 – 40 m, a w rejonie rzeki Szczeberki , w rejonie sandru Rospudy, ponad 40 m. Nie występują tu samowypływy lub obszary źródliskowych wód podziemych.

Klimat

Gmina Raczki leży w obrębie jednej z najzimniejszych dzielnic klimatycznych kraju. Specyfikę surowych warunków klimatycznych stanowią dni mroźne i dni gorące. Dni mroźnych ( poniżej – 10 st.C) średnio w roku jest 66. Dni o najwyższych temperaturach ( powyżej 25 st.C) jest około 25. Przymrozki występują około 137 dni w roku, okres wegetacyjny trwa około 200 dni. Wiatry głównie zachodnie i południowo – zachodnie , silne. Opady atmosferyczne mieszczą się w przedziale średnich wieloletnich dla Polski ( 500 – 600 mm na rok). Śnieg utrzymuje się średnio przez około 100 dni w roku.
Zima ....

Szata roślinna

Charakterystyczną cechą jest duży udział świerka w drzewostanach oraz duża rola gatunków borealnych. W rejonie moren czołowych, w obrębie wierzchowin o szybkim spływie powierzchniowym występują suche murawy. Żyźniejsze siedliska gliniaste ze żwirkiem wapiennym pokrywają kseromorficzne łąki z dużym udziałem roślin motylkowych. Niżej położone tereny zajmują łąki rajgrasowe. Słabsze siedliska w tym rejonie moren zajmują zespoły pastwiskowe życicy i grzebienicy. Ugory na wzniesieniach morenowych porastają cieplolubne zbiorowiska synantropijne. Z zespołów leśnych w obrębie moren można wyróżnić grądy i lasy mieszane. W miejscach wysięku wód tworzą się torfowiska. W strefie dolin występują wilgotne łąki torfowe oraz świeże i suche murawy na zboczach. Leśnym stanowiskiem są tu olsy lub grądy. Brzegi wód porastają zbiorowiska roślinności wodnej i wodno-błotnej oraz szuwary. Strefa równin sandrowych zasiedlana jest przez suche murawy przechodzące w suche murawy ziołowe i bory chrobotkowe, czernicowe oraz bory mieszane świeże.

<<   Grudzień   >>
NiPoWtŚrCzPtSo
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31

MAPA SERWISU
STATYSTYKA